ผมออกเดินทางจากบ้านไปสุววรณภูมิเพื่อขึ้นเครืองบินไปเชียงใหม่
แอร์เครื่องที่ผมนั่งน่ารักมากครับ สายการบินแอร์เอเชีย
พอไปถึงก็รอคนที่มารับนานหน่อย เพราะยังไงก็ต้องรอรับ
คนอื่นๆ ที่มาในเที่ยวบินอื่นด้วยเหมือนกัน
ผมมาเชียงใหม่คราวนี้มาเล่นคอนเสิร์ตครับ ในนามวง สการ์เลท เล็ทเตอร์
ที่งานเฟรชชี่ไนท์ของม แม่โจ้ อากาศที่นี่ดีมากครับ
เมื่อคืนก็ไปกินอาหารกันที่ร้าน ซีสเคป แถว ถนน นิมมาน
ได้ร่วมโต๊ะกับพี่จีน มหาสมุทร บุญยรักษ์ พระเอกหนังหมานคร
และพี่เอิร์ท ทั้งคู่เป็นสองในวง ซาลิวา บัสตาร์ด ที่จะได้มาเล่นที่งานนี่ด้วย
พร้อมนายทอป นายตั้ว และพี่ๆ จากตาต้าสตูดิโอ
นั่งกินกันไป คุยกันไป สนุกสนาน จนพี่ๆซาลิวา ขอไปรายการวิทยุก่อน
เราก็เหลือกันอยู่ไม่กี่คน ก็นั่งกินไปคุยไป จนหมด ก็ลาจากร้าน
ไปกินที่ร้าน ขันอาษาต่อ อยู่ตรงคูเมือง เพื่อไปเจอพี่โจ้ วชิรา
อดีต บ.ก หนังสืออะเดย์ ทั้งเป็นคอลัมนิสต์ และนักเขียน
ตอนแรกวาดภาพไว้ พี่เค้าจะต้องเป็นคนอบอุ่นใจดี ใส่แว่นแน่ๆ
กลายเป็นว่า แม่งกวนตีนสัดๆเลยครับ แต่ชอบครับ พี่กวนแบบนี้ผมชอบ
พอกินเสร็จก็กลับมาที่พักกัน ผมได้นอนที่ที่พักรับรองของม แม่โจ้ครับ
ได้นอนห้อง 206 เป็นห้องเตียงคู่ แต่ก่อนไปนอนนี่ นั่งเล่นเนตอยู่ที่ล๊อบบี้
ก็ได้คุยเอ็มกับอีบอล ซึ่งวางยา ว่าขอให้ได้ห้องที่เฮี้ยนๆนะ พ่อมึงตาย
ตอนนอนต้องเปิดทีวีทิ้งไว้ แล้วหลับๆตื่นแหนะ ทรมาน
ห้องพักก็ดีครับ สะอาด สบาย อากาศที่นี่ก็ดีมาก อยากมาอยู่เลยล่ะ
ก็เย็นนี้จะเล่นคอนเสิร์ตแล้ว ยังไงช่วยเป็นกำลังใจด้วยครับ
เป็นคอนเสิร์ตแรก แถมเล่นคนเดียวอีกแหนะ
วงที่มาเล่นวันนี้มี saliva bastards , slur ,sqweez animal
ผมไปในนาม ศิลปินเบ๊ดรูมอาร์ทติสกิ๊กก๊อกครับ
ไม่ได้ไปเล่นเป็นเมนหลักขนาดวงพวกนั้นแหะๆ
พอประมาณบ่ายสองครึ่งนะครับ ก็ได้ไปออกรายการวิทยุครับ เป็นของแม่โจ้
คลื่น 99.5 ออกกระจายเสียงทั่วไปในเชียงใหม่ครับ ก็ตื่นเต้นมาก ตอนเขาถามว่า
"น้องฟิคมีแรงบันดาลใจอะไรในการแต่งเพลงคะ"
กูก็ลิ้นพันกันก็ตอบเค้าไปว่า มาจากสิ่งมีชีวิตต่างๆ แล้วก็ลิ้นพันไปสามรอบจนพี่เค้าต้องช่วย
แก้ว่ามาจากชีวิตประจำวันนะคะ จึงจะค่อยโล่ง พอเสร็จก็ไปรอที่งานครับ ก็รอกีตาร์นานมากๆๆ
ใจกระวนกระวาย เพราะกูยังไม่ได้ซาวนด์เช็ค ต้องทำเหี้ยอะไรบ้างก็ไม่รู้แหนะ
ขึ้นเล่นคนเดียวด้วย รอไปเหอะ ในที่สุดกีตาร์ก็มาตอนอีกสองวงจะเล่นอยู่แล้ว
พอได้ขึ้นเล่นจริงก็นะครับ ตื่นเต้น แหะแหะก็ก่อนหน้านี้ วงอื่นเค้าเล่นกัน
เป็นเพลงของพวกแกรมมี่อาร์เอสนะครับ ไม่เล่นเพลงของตัวเอง เด็กๆน้องปี1ก็เต้นกันหนุกหนาน
พอกูขึ้นเท่านั้นแหละ นั่งเป็นระเบียบมากๆๆๆ แต่น้องๆน่ารักมากครับ ยังมีตบมือตามเพลง
เพลงที่เล่นก็มี แค่ความฝัน ของscarlet letter รอฉันก่อนกับเมกุมิ ในmegumi compilation
ผ่านมาด้วยความไม่มองหน้าใครเลย มีสายกีตาร์หล่นด้วย อุ แม่เจ้า ด้วยสปิริต
ใช้ขายกข้างหนึ่งขึ้นมาแล้วเอากีตาร์รองเล่น ซักพักมันไม่ไหวว่ะแสด มองหาใครก็ไม่มี
ในที่สุดก็มีผู้กล้าคนหนึ่งขึ้นมาก็คือพี่พุฒิวงภูมิจิตนะครับ วันนี้ไม่ได้เล่น แต่มาช่วยดูแลงานทั่วไป
แล้วก็ขอบคุณมากนะครับที่ดูแลผมด้วย แล้วก็ถ่ายวิดีโอให้ด้วย
ในที่สุดก็จบสิ้นกันไปซักที ก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเท่าไหร่ ก็ดีแหละ
ไม่มีคนถ่ายรูป หรือขอลายเซ็นเลยช่างน่าภูมิใจอะไรแบบนี้ เย้เย้เย้
พวกซันไลวา(ชื่อวงที่เราอยากเรียกครับ 55)พวกเสร่อ พวกสควีซเมื่อเล่นเสร็จแล้ว
เล่นสนุกครับ ก็นึกว่าตอนแรกจะได้ไปเมากับพวกซันไล แต่แบบว่าขึ้นรถผิดคัน
ดันขึ้นรถที่ไปกินข้าวต้มโอ้วแม่เจ้า โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ
แต่ไม่เป็นไร เพราะพวกนั้นก็ทำได้แค่กินข้าว เพราะผับที่เชียงใหม่ปิดเร็วด้วยล่ะ
แล้วงานเลิกเที่ยงคืน มันปิดแล้วผับอ่ะ พวกเค้าก็ต้องมานอนเหมือนพวกเราอ่ะแหละ
จบหนึ่งวันพอเช้าวันศุกร์ ที่ชั้นนอนไม่ค่อยจะหลับ ชั้นกลัวผี
ก็มีแม่บ้านมาเคาะ อาหารเช้าค่า เออ วางๆไว้ไอ้สัดไม่ใช่ละ 55
แล้วผมก็นอนต่อครับ แล้วก็มีพี่พุฒิมาเคาะเรียกอีกรอบ เพราะเราจะต้องไปดอยสุเทพกัน
ก็ออกเดินทางประมาณเก้าโมงครับ ด้วยการไปดอยปุยก่อนแล้วมันสูงมาก แล้วมันชวนเวียนหัวมาก
ลงมาอ๊วกเลย ดอยปุยเป็นที่อยู่ของชนเผ่าม้งหรือแม้วครับ ก็เดินดูๆๆ แล้วก็ขึ้นไปน้ำตก
แล้วก็ลงมาซื้อของฝาก ซึ่งได้แก่ของราคาถูก เพราะกูจนแหละ
ตอนที่ไปซื้อเป๊ปซี่ที่ร้านขายของชำบนดอยนะ โหยยายคนนึงนะอายุประมาณ 60
นี่นั่งเล่นโน๊ตบุ๊คอยู่ในร้านอ่ะ โหยไฮโซ และอินเทรนด์มากๆ เยี่ยมครับเยี่ยม
แล้วก็ไปดอยสุเทพกันต่อ ก็ขึ้นไปไหว้ๆๆๆ ไปให้หลวงพ่อพรมน้ำมนต์
มีมัคทายกผูกสายสินจ์ให้ด้วย เสี่ยงเซียมสี่ได้เบอร์ 24 ซึ่งบอกประมาณว่า
เงินจะได้ ป่วยยังป่วยอยู่ จะได้พบญาติเร็วๆนี้ ตามนั้น
พอกลับจากดอยสุเทพ ก็อดเที่ยวที่สวนสัตว์นะครับ เพราะเวลาไม่พอ
เซ็งสัดครับ เซ็งสัด กูอยากดูหมีครับ ที่มานี่จุดหลักเลยอยากดูหมี
ทีคนอื่นอยากไปวัดได้ไป แต่กูขอแค่ไปดูหมีดันดูไม่ได้ น้อยใจครับ ไอ้เรามันตัวคนเดียวหนิ
ก็ไปกินข้าวต่อ ที่ไปกินนี่คือไปกับพวก ตาต้าสตูดิโอนะครับค่ายของพี่ต้าพาราดอกซ์
ซึ่งมีพี่ต่อ พี่หนึ่ง พี่พุฒิครับ ก็ไปกินข้าวซอยกันที่ร้านบ้านคุ้มตรงกองบินครับ
พอกินเสร็จก็ไปร้านทิพเนตรครับ ไปแวะดูซีดี ซื้อซีดีกัน คือกูหมดตูดครับ อยากได้หลายแผ่นมาก
แต่ไม่มีตังจริง เป็นร้านที่ดีครับ บางแผ่นที่กรุงเทพหายากสัดๆเงี้ย แล้วขายกดราคาเนี่ย
ที่นั่นมีหมดเลยแล้วราคาธรรมดา ลดจากปก แบบธรรมดา
พอซื้อกันเสร็จแล้ว ได้คนละสามสี่แผ่น แผ่นสองแผ่น กันตามเงินทอง
ก็ไปวัดพระสิงห์ และ วัดอะไรอีกซักอย่างซึ่งลืมไปแล้วครับ
ก็ไหว้พระกัน ทำบุญกันไป ทำบุญสร้างวัดด้วยครับที่มีทำบุญกระเบื้องอ่ะ
ผมทำแผ่นนึงนะ แต่เขียนทั้งครอบครัวเลยฮะ เขียนยาย
เขียนแม่ เขียนตัวเองและครอบครัวแล้วก็ชื่อแฟนด้วย
เออใช่แล้ว ก่อนหน้านั้นเราเขียนโปสการ์ดจาก
ดอยสุเทพถึงตัวเอง แล้วส่งมาให้ตัวเองที่นี่ พอจบเสร็จเราก็ไปรับพี่เอิร์ท กับพี่เอก
วงซันไลวา กลับที่พัก แต่แวะซื้อของก่อน ได้ข้าวแต๋นมาห่อเดียวครับ
แต่เพื่อนๆไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีของฝากนะครับ มีแน่นอน แต่ไม่บอกว่าเปนอะไรโฮ่ๆๆๆ
ก็กลับที่พักกัน แล้วก็ออกไปหนามบินกัน พวกคนอื่นเค้าขึ้นกัน สองทุ่มแอบเจอกบสุวนันท์ด้วย
แต่เครื่องผมขึ้นสี่ทุ่ม ก็เลยไปส่งโปสการ์ดที่เขียนหาน้องนัทไปก่อน
แล้วก็ไปกินข้าวกัน ที่ร้านซีสเคปตามเดิม คราวนี้เจอพี่ปอย พอตเทรด ว้าวว
อิจฉาอ่ะเดะ มานั่งร่วมโต๊ะกันเลย แล้วสวรรค์ก็เป็นใจให้ไฟดับ
แล้วพี่เค้าเลยบอกเล่นกีตาร์มั้ยครับ เล่นสดเลย เราก็เลยเล่นให้พี่ปอยฟัง
เค้าก็ตินู่น ให้คำแนะนำนู่นนี่ เพราะเราคิดว่า เขาเป็นหนึ่งในตัวเลือกที่จะมาเป็น
โปรดิวเซอร์ให้อัลบั้มเต็มเรา ก็คุยไปคุยมา ก็สรุปว่าจะได้ทำร่วมกันฮะ
ก็จะให้พี่เค้ามาเป็นโปรดิวซ์ให้ ก็คุยไปมา แล้วดันสายแล้วๆๆๆๆๆๆๆๆ
เย็ดแม่ สายแล้ว รถก็ขับไม่ทันใจเลย (รถรับส่งของแม่โจ้ครับ รถตู้ธรรมดา)
พอไปถึง ผมวิ่งออกไปในทันใด ควักเครื่องมือสื่อสารออกมา แบบทุลักทุเล
แบตมือถือกระจายอ่ะ ไม่เก็บด้วย ช่างแม่ง ยัดๆไว้ในกระเป๋าน่ะแหละ
จะขึ้นบันไดเลื่อน เสือกเสีย ไอ้เหี้ย ต้องขึ้นบันไดธรรมดา เหนื่อยเหี้ยๆ วิ่งๆๆๆ
เค้าบอกว่ากัปตันเกือบไม่รอแล้วครับ เข้าไปในเครื่องได้ คนมองทั้งลำ
กูทำให้เค้าดีเลย์กัน ชิบหายแล้วกู ไม่มองหน้าใครเลย ทำหน้าเหนื่อย แต่สำนึกผิด
ลากกระเป๋าไป ใบใหญ่ๆ หนักๆ ในที่สุดเครื่องก็ออก แต่พอเครื่อง ปรับระดับ ที่จะร่อนลง
ก็ปวดหูแบบจะตายอีกแล้วครับ หูดับไปเลย โคดเซ็ง ลงเครื่องมาหูดับไปเลย
ยังไม่หายเลยนะครับตอนนี้ เดี๋ยวจะแว๊บไปหาหมอซักหน่อยด้วย
เดี๋ยวเป็นแบบบอ บู๋จะซวยเอา กลับมานอนอย่างสวัสดิภาพครับ
ก็เหนื่อยมากๆครับ แต่ก็คุ้มค่ามาก ทั้งความรู้ต่างๆ และได้เจอคนเยอะๆเนี่ย
ขอบคุณทั้งไอ้เหี้ยทอป กูไม่รู้จะพูดอะไร กูขอบคุณไปหมดแล้ว เวลาเครียด
ขอให้มึงหยิบรูปดอกทานตะวันนั้น ออกมาดู แล้วอ่านนะไอ้สัด
ขอบคุณพี่ต่อ พี่หนึ่ง พี่พุฒิ สำหรับความรู้ และความสนุกสนาน ทุกอย่างครับ
ขอบคุณเหล่าซไลวา บัสตาร์ด พี่จีน พี่เอิร์ท พี่เป๊ก ที่ไม่หยิ่งและพูดคุยกันด้วยความน่ารัก
เหล่าพี่ๆที่คอยประสานงานและรับส่งเราด้วยความยากลำบาก ทั้งพี่ปุ้ย พี่เป้ และพี่หลายๆคนครับ
ขอบคุณตั้วด้วยครับ ทั้งที่อุดหนุนแผ่นและการประสานงานต่างๆ
ขอบคุณพี่โจ้ วชิราผู้ชายอบอุ่นใจดี คนนั้น 55 และพี่ปอย ที่ให้คำแนะนำดีๆ
ขอบคุณเหล่าเด็กที่แม่โจ้ และชาวเชียงใหม่ ที่ได้ร่วมเป็นสักขี่พยานของโชว์ผมครับ
ขอบคุณพี่บอลด้วย เพราะพี่บอลเฝ้าบ้านให้ 55
ขอบคุณเติ้ลนะ ถ้าเติ้ลไม่ทำแบ๊กกิ้งแทรกให้ คงไม่ได้ขึ้นเล่นแน่ๆ
ตอนเราขึ้นเราบอกว่าที่เติ้ลมาไม่ได้ เพราะหมาตายล่ะ 555
ขอบคุณพ่อแม่ ขอบคุณเพื่อนๆ ขอบคุณหมดเลย ไม่รุ้จะขอบคุณเหี้ยไรแล้ว
ขอบคุณดร.เทพ พงษ์พานิชย์ด้วยนะครับ พ่อน้องทอปที่ให้พวกเราไปสนุกกัน
แล้วก็ขอบคุณของฝากลังใหญ่มากๆๆ ด้วยครับ แดกกันไม่หมดแน่นอน
เอาละ แค่นี้เนอะ เอ้ย ลืมๆๆๆ ขอบคุณน้องนัทครับ อื้ม
จบละๆ เหนื่อยๆๆๆๆ
ขอให้โชคดีทุกท่านครับ สาธุ
ป.ล ห้องน้ำที่ไปทั้งสองร้าน ต้องกดชักโครกค้างถึงจะลง
นึกว่าเป็นเหมือนกันทั้งเชียงใหม่ซะแล้ว แต่ที่โรงแรมไม่เป็น
ก็... ต้องดูร้านต่อไป ว่าจะเป็นแบบนั้นอีกหรือไม่ต้องติดตามโฮ่ๆๆ
ป.ล ใหม่เมื่ออีดิด ที่มหาลัยก็เป็นครับ เริ่มสงสัยละ
ป.ล ใหม่ ไปงานนี้โคดคุ้ม คุ้มเหี้ย ๆ คุ้มสัดๆ กูรู้มึงอิจฉา อีเถิก 5555
edit @ 2007/07/28 13:01:38



